احمدشاه مسعود

احمد شاه مسعود (رح) انرژی خود را از صاحب آسمان و زمین ، عرش و کرسی می گرفت

دکتر عبدالحفیظ منصور

احمد شاه مسعود (رح) انرژی خود را از صاحب آسمان و زمین ، عرش و کرسی می گرفت

از چند روز بدینسو شماری از دوستان و همکاران احمد شاه مسعود رحمت الله علیه به مناسبت ۲۵ مین سالگرد شهادت ایشان ، از طریق رسانه ها بهذکر خاطرات شان می پردازند ، در این میان، انجنیر محمد واصل بازغ یکی از مجاهدان سابقه دار و مو سپید ، برداشت های خود را در مورد شخصیت مسعود شهید بیان داشت . وی در فرمایشات جالب شان گفت : “احمد شاه مسعود انرژی خود را از عالم بالا می گرفت ، وی مانند سولر( انرژی خود را) از صاحب آفتاب می گرفت . این نکته نظر مرا بخود جلب کرد و مرا بران واداشت ،تا تبصره یی در مورد داشته باشم .

بی تردید احمد شاه مسعود رحمة الله علیه انرژی خود را از صاحب آسمان و زمین ، عرش و کرسی می گرفت ، از طریق توسل به ذات اقدس الهی قدرت می یافت و با توکل به او گام بر می داشت . از مطالعه ی یاد داشت های شخصی حضرت مسعود به وضاحت این امر استنباط می گردد ؛

هرگامی نقیصه ی در کا ررخ می داد و مشکلی در میان می آمد . به بررسی وضعیت می پرداخت و در آن میان بار ملا مت را بر دوش خود می انداخت و می گفت ، کار هایش را به خوبی انجام نداده، در امور تنبلی کرده است ، خود بصورت شخصی و دقیق از آن مساله وارسی ننموده ، وحتا گاهی حرف درشت تری به کسی می زد ، در خفا اظهارندامت و پشیمانی داشته و از خداوند طلب عفو و بخشایش می کرد. او کسالت و تنبلی های خود را زاده ی تاتوانی روحی و ملالت درونی می شمرد ،که به اثر غفلت به ذکر و نیایش بروز می کرد . احمد شاه مسعود رحمة الله علیه بحق یک عارف بود ؛ عارفی از جنس خودش .من ایشان را صاحب طریقت عرفانی مسعودیه می دانم ، که با طریقت های قادریه،نقشبندیه، چشتیه ، مولویه و سنوسیه تفاوت ماهوی دارد .

در طریقت های سنتی بجز کبرویه که امام و پیشوای آن شیخ نجم الدین الدین کبری دست به شمشیر برد و در برایر لشکر مغول به میدان رزم شتافت ، و طریقه هایی هم کمتر شناخته شده در شرق ، در میان مسلمان های افریقایی وجود داشته که در برابر استعمار انگلیس رزمیدندو فداکاری ها نشان دادند ، بقیه ی صوفیان از جهاد بیگانه‌ بوده و درخانقاه های شان سرگرم تعلیم وارشادبودند. مسعود میان ذکر و نیایش و جهاد مسلحانه پیوند زدو نشان دادکه این دو می توانند با هم سازگار بوده باشند، کارنامه های حضرت ایشان مملو از این از این امر بوده است . صوفیان سنتی بیشتر از خطا و گناه خویش می گفتند و از این بابت از بارگاه الهی طلب عفو و بخشش می خواستند ، در دیدگاه آن ها صفات رحمت و بخشودگی خداوند (رحمان، رحیم و غفور) برجسته بوده . در حالی که احمد شاه مسعود با عزت و بزرگواری و قدرت پروردگار (عزیز ،جلیل و قادر ) بیشتر متوسل می شد ؛ این تفاوت شیوه ی زندگی این دو طریقه را از هم جدا می سازد . صوفیان سنتی با گوشه گیری ، انزوا طلبی ،چهره ی زعفرانی،و ظاهر نامرتب ،افتاده و گاه خسته ظاهر می شوند ، اما مسعود با سیمای پاک ، برجسته ،بشاش، اندام ورزشی و سرافراشته در میان لشکرحاضر می گردید . کلاه کج و رفتار گیرایش مبین این امر است که با عزت و سربلندی خود و دیگران بیشتر می اندیشید . از تفاوت های نمایان او با سایر همرزمانش بویژه سابقه داران نهضت اسلامی افغانستان یکی دیگر آن بوده که سایر اعضای نهضت اسلامی دعا را معادل کار می دانستند ، از همین رو بیشتر در امور عبادات شخصی و اذ کار روزانه پایبندی نشان می دادند و باور این دوستان این بود که تنها با دعا و عبادت شخصی می توان به مشکلات جهادی فایق آمد و گره های موجود را گشود ، اما مسعود دعا و عبادت را زمینه ساز درونی می دانست و آن را در مبارزه کافی وبسنده نمی دانست؛ بنابراین برنامه ریزی می کرد و شب و روز بصورت خستگی ناپذیر تلاش می ورزید ، این تفاوت دیدگاه بود ، که مسعود را در جایگاه رفیع و دست نیافتنی قرار داد .

چهارمین رکن از طریقت مسعودیه آن است ، که مسعود رحمة الله علیه مبارز در برابر ظلم واستبدار عالی ترین عبادت می دانست،لذا تامین عدالت در میان مردم ، ایجاد رفاه و آسایش در میان آن ها را بهترین نوع عبادت می خواند، بجای ذکر و اوراد فراوان ونوافل آن مورد از نظرش ارجحیت داشت و این ویژگی طریقت مسعود را به اجتماع پیوند زد ، و آن را سیاسی ساخته است ؛ سیاسی به معنای اجتماعی بودن نه چیزی غیر از آن .

حاصل سخن این که ، انجنیر محمد واصل بازغ به نکته مهمی اشارت داشته است ، و از نظر من احمد شاه مسعود رحمة الله علیه موسس طریقت مسعودیه پنداشه می شود ، که این طریقت ارکانی دارد ، که ما در این جا به ذکر چهار مورد آن پرداختیم .

روح همه بزرگان شاد ، و جایگاه مسعود رحمة الله علیه فردوس برین باد !

#مؤسسه_فرهنگی_سیمرغ

نمایش بیشتر

سیمرغ

سیمرغ یک نهاد فرهنگی و اجتماعی است که با اشتراک جمع کثیری از اندیشمندان، فرهنگیان و نویسنده‌گان در حوزه تمدنی و فرهنگی فارسی_ پارسی تشکیل گردیده است.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوزده − هشت =

دکمه بازگشت به بالا